Frans tournee 2

2025

19-22 september

Na de voorstellingen in de zomermaanden keerden we in september weer terug. Maar dit keer niet alleen, maar met een heel gezelschap uit Nederland die we Le Collecttif Hollandais hebben genoemd. Met vier gezelschappen reisden we af naar het internationaal meest bekende en grootschalige poppenfestival ter wereld in Charleville-Mézières. Daar zouden wij met elkaar vier dagen lang een programma brengen van 11 uur ’s ochtends tot 21 uur ’s avonds. Op het bekende plein Winston Churchill met de bijzondere ‘poppenkastklok’ hadden wij voor ons gevoel de beste plek op het festival. Het plein verdeelden we in twee helften en daar speelden we ieder uur om en om, en met soms nog kleine programma;s tussendoor.

Bekijk hier de video impressie die van deze dagen is gemaakt

Het dagprogramma wordt opgehangen

17 augustus

Het tweede optreden in de Abbaye de Trois-Fonteines. Dit keer geen volwassenen programma maar juist voor de kinderen. Ook dit keer kwamen er weer een heleboel mensen op af en ieder uur dat we speelden zat iedereen netjes klaar op de beschikbare stoelen en bankjes. Het voorste bankje rolde wel om, met kinderen, wat wel een klap gaf tijdens de voorstelling en achter de poppenkast was nog niet duidelijk wat er gebeurde. De volgende keren hadden we een bank-wachter, om herhaling te voorkomen.

Drukte bij de Abdij

9 tot 13 augustus

Tournee door Euville en haar gemeenten.  Oei dat was eerst spannend, want inmiddels was de tweede hittegolf van kracht en meten we temperaturen van 35 tot 38 graden. Het was dus vooral zaak om een plekje in de schaduw te zoeken. De eerste dag was geen probleem, in het dorpje Aulnois was een klein kinderfestival aan de gang met een schiettent en een draaimolen. Daar was een tent gespannen waar de poppenkast onder kon staan. De voorstelling van vorig jaar, die zonder woorden was ontwikkeld voor ons tournee op Kaapverdië werd gespeeld voor een vrolijk reagerend publiek. Inmiddels hadden we door dat als ergens 16 uur is aangekondigd er tien minuten voor aanvang nog nergens iemand te zien is, maar vijf minuten later opeens vanuit allerlei hoeken mensen met kinderen kwamen aanlopen.

In Issey was het erg warm en kwamen ook weer vlak voor het optreden mensen aangelopen maar het was niet al te druk. Dat veranderde twee dagen later in Vertuzey want blijkbaar speelt mond op mond reclame hier een grote rol. Gezellig voor het kerkje zaten de kinderen onder de bomen in het gras en de ouderen stonden voornamelijk daarachter. Ik heb de voorstelling zonder woorden (Spectacle sans paroles) uitgeprobeerd omdat die straks ook in Charleville gespeeld moet worden. De voorstelling moet zonder woorden maar de poppetjes maken er een rommeltje van en roepen toch steeds van alles tussendoor, om elkaar daarna weer terecht te wijzen om stil te zijn, anders komt de chagrijnige buurman weer naar buiten.

De eerste kinderen komen aan

De laatste dag in Euville was meteen de drukste dag, want achter het gemeentehuis, waar we moesten spelen, zat een zomerschool en die wilden natuurlijk allemaal komen kijken. We hebben zowel de kindervoorstelling als de Chanson de marionnettes gespeeld. Vooral bij de laatste werd hard gelachen en door iedereen na afloop meegedanst. Kortom, het was een groot succes.

Veel aandacht in Euville

6 augustus

De buurvrouw kwam langs terwijl ik een beetje aan het knutselen was op het grasveldje en vroeg hoe het met ons ging. Iedereen maakt zich zorgen om ons, omdat we niet kunnen varen door de lage waterstanden. Ik vertelde wat we ons poppentheater bij ons hadden en aan het onderzoeken waren wat hier in de buurt de mogelijkheden waren om op te treden. ’s Middags werd een telefoontje gedaan naar het gemeente huis en de dag daarna werd ik met alle regards ontvangen. Binnen een uur werd er een tournee uitgezet in de omringende dorpen die bij deze gemeente horen en eindigend voor het stadhuis van Euville, ons vakantiedorp. Oja en de poster was ook een uur later klaar en gedrukt…

De volgende dag werd ik weer ontvangen en voorgesteld aan de burgemeester en daarna kon het feest beginnen.

3 augustus

Omdat we vastlagen met de boot hebben we wat vakantie uitjes gepland met de auto. Vorig tournee moest alles vervoerd worden op de boot, maar nu we met de auto zijn gekomen hebben we niet alleen een iets uitgebreidere voorstelling mee kunnen nemen maar kunnen ook iets verder weg een optreden geven, als dat zo uitkomt. Gelukkig maar dus, en de eerste drie weken zijn een beetje opgegaan aan bijkomen van het afgelopen drukke seizoen en een tripje van een paar dagen naar Parijs en naar Straatsburg. Onderweg kwamen we een prachtige oude ruïne van een abdij tegen en daar zagen we een bord hangen waarop stond dat er ’s zondags een markt is met lokale kunstenaars. Kunstenaars in de vorm van kraampjes met mooi zelf gesneden houtwerk, schilderijen, sieraden dus het bleek een soort braderie setting. Zij waren erg blij met ons aanbod.

Voor het komende festival in Charleville is er een vertaling gemaakt van het liedje En ik ben met mijn Catootje naar botermarkt geweest. Het idee was om dat her en der als try-out te spelen in de zomermaanden en wij waren van harte welkom bij deze abdij. Het programma werd zelfs een week van te voren al overal in de publiciteit gebracht.

De afspraak was twee voorstellingen. Maar het was inmiddels zo druk dat we er zelfs drie van hebben gemaakt op dezelfde middag. Er bleef aanloop en mensen kwamen speciaal voor het optreden naar de abdij. Hier vond dus de Franse première plaats van de Chanson de Marionettes. Vijf grote marionetten spelen ieder een couplet van het liedje. Catootje werd vervangen door Cataline, en de grappige slotzin ‘En mijn zuster die heet Kee’ wordt in het Frans ‘Et mon chat, elle est perdu’ (want dat moest rijmen op rue en Soldat du salut).  De drie voorstellingen werden enthousiast ontvangen en geven een goede opmaat voor het festival in september.

Voorstelling met de ruïne van de abdij op de achtergrond

Juli 2025.

De bedoeling was dat de reis met optredens vervolgt zou worden. We hadden dit keer ook een auto bij ons, die zouden we dan achterlaten en verder reizen met de boot. Het wordt sowieso een heel Frans jaar: juli augustus zouden we al voorstellingen gevend richting het zuiden van Frankrijk varen en in september weer terug zijn voor de uitvoeringen tijdens de Wereldhavendagen in Rotterdam. Met nog een hele serievoorstellingen  het weekend daarvoor en het weekend daarna. En dan zouden we vanaf 19 september weer terug zijn in Frankrijk in het schattige stadje Charleville-Mézières, om met drie collega poppenspelgezelschappen vier dagen lang een programmering in te vullen. Van ’s ochtends 11 uur tot en met ’s avonds 20 uur zullen dan zorgen dat er  ieder heel uur een voorstelling te zien is.  Dit is tijdens het meest bekende internationale poppenspelfestival in Frankrijk.

Maar het eerste gedeelte liep dus totaal anders dan gepland. Want eenmaal in Frankrijk aangekomen bleek de twee maanden droogte in het voorjaar de watervoorraad zo te hebben doen slinken, dat grote delen van de best wel hooggelegen kanalen niet meer bevaarbaar zijn. De sluizen werken niet. En het is soms ook ondiep.

Het lege kanaal dat de verbinding met de Maas zou moeten geven

Dat liep dus anders. En dat was ook wel een beetje schrikken. Zou het kanaal waar onze boot ligt ook zo droog gaan vallen? Maar tot nu toe viel dat mee en met grote pompen proberen de waterweg beheerders hier dit deel an het kanaal nog wat water uit de Maas te blijven geven, zodat de daar aangemeerde bootjes niet droogvallen. Maar ja varen komt er dus niet van.