India werkbezoek Tholpavakoothu

In de meivakantie is ons theater altijd een dicht. Waarom? Zult u zich afvragen want het zou leuk zijn in de vakantie juist open te zijn. Maar ons theater ligt precies achter de grote kermis en bij al deze leuke attracties komen wij niet meer boven het geluid uit.

Meestal kunt u de poppenkast overal zien, op Koningsdag, bevrijdingsdag en leuke festivals. Maar dit jaar was er een werkbezoek naar onze collega’s in Palakkad, in de deelstaat Kerela in India.

Ik mocht mee op reis naar een nabijgelegen stadje waar een festival was waar de groep, bestaand uit zes personen, zou optreden. Het verhaal dat gespeeld werd was de Ramayana. Dit is het grote en meest bekende Indiase epos en door deze groep helemaal bewerkt met muziek en met de bekendste scenes uit het verhaal gebracht tot een voortstelling van ongeveer anderhalf uur. Eerst bouwden we samen het immens grote schimmentheater op, met een schimmendoek dat helemaal rond een frame werd gespannen. Tijdens het opbouwen kwamen diverse muziekgroepen langs om het publiek alvast in de sfeer te brengen.

Daarna begon de voorstelling. Ik had de eer om mee te mogen doen, dat hield niet veel in zonder enige voorbereiding maar zelfs met zes spelers waren er af en toe nog handen te kort om dit verhaal vorm te kunnen geven.

Als alles klaar staat zingen de spelers voor het doek een traditioneel gezang waarbij ze zichzelf begeleiden op slagwerk. Daarna worden er 21 lichtjes aangestoken die het schimmenspel maken wat het is, de schaduw van de figuren op het witte doek. De poppen zijn uitgesneden uit leer, en de naam Tholpavakoothu betekend ook schaduwen, schaduwspel met leren figuren.

Tijdens het drama is het een drukte van belang achter de poppenkast. Meer dan vijftig figuren komen op het toneel, er zijn spannende licht effecten die gemaakt worden met echt vuur, muziek, dans en storytelling allemaal tegelijk. Aan de andere kant was het publiek in grote getale toegestroomd om het verhaal te volgen. Ook voor de lokale bevolking was dit een unieke belevenis. Na de voorstelling werd ook de mogelijkheid geboden voor iedereen om een kijkje achter de schermen te nemen.

De groep is vooral bekend omdat deze vorm van poppen- en schimmenspel zich al eeuwenlang staande heeft gehouden en gebonden is aan de traditie om de verhalen door te vertellen met een sterke religieuze binding. Veel van de voorstellingen worden gegeven in tempels en het gezelschap heeft ook een eigen tempel waar zij regelmatig in het voorstellingsseizoen, vijf maanden lang begin an het jaar, optreden. Alles gaat gepaard met diverse gebruiken en traditie, speciale muziek, gebruiken en kledingvoorschriften. Het was bijzonder om deel te mogen nemen aan deze eeuwenoude rijkdom van dit culturele materiële en immateriële erfgoed.